Пожалуйста, используйте этот идентификатор, чтобы цитировать или ссылаться на этот документ:
https://elib.bsu.by/handle/123456789/345598| Заглавие документа: | Татары Беларуси: этнокультурные маркеры и идентичность |
| Другое заглавие: | Tatars of Belarus: ethnocultural markers and identity / E. N. Kvilinkova |
| Авторы: | Квилинкова, Е. Н. |
| Цифровой идентификатор автора ORCID: | 0000-0002-7168-8506 |
| Тема: | ЭБ БГУ::ОБЩЕСТВЕННЫЕ НАУКИ::История. Исторические науки ЭБ БГУ::ОБЩЕСТВЕННЫЕ НАУКИ::Культура. Культурология |
| Дата публикации: | 2026 |
| Издатель: | Минск : БГУ |
| Библиографическое описание источника: | Журнал Белорусского государственного университета. История = Journal of the Belarusian State University. Historical sciences. – 2026. – № 1. – С. 16-26 |
| Аннотация: | Впервые в этнологической науке объектом самостоятельного исследования выступают татары Бела- руси (татары диаспоры), которые переселились сюда в советский и постсоветский периоды. Они являются выходцами из разных республик бывшего СССР, при этом их объединяют общие этнонимы, язык и культура. Данная общность татар относится к новым диаспорам, ее представители не считают себя белорусскими татарами (местными татарами), предки которых поселились на белорусских землях еще в XIV в. Выявляются важные для татар диаспоры маркеры этнической идентичности, характерные для них способы этнической идентификации, определяются содержание понятия «свои», значимость родного языка и традиционной культуры в вопросе идентификации по принципу «свой – другой» и т. д. Рассматриваются причины дифференциации двух упомянутых общностей татар и анализируются факторы, оказывающие дезинтегрирующее воздействие на них. Делается вывод о том, что при идентификации по принципу «свой – другой» татары диаспоры считают своими соэтников из Волго-Уральского и других регионов, а также близких им по языку, культуре и традициям башкир. Данная работа основана на полевых материалах, собранных автором в 2021–2024 гг. у представителей двух общностей татар, которые проживают в Беларуси. Полученные в ходе этносоциологического опроса данные впервые вводятся в научный оборот. |
| Аннотация (на другом языке): | For the first time in ethnological science, the object of independent research is the Tatars of Belarus (Tatars of the diaspora), who moved here in the Soviet and post-Soviet periods. They come from different republics of the former USSR, but they are united by a common ethnonym, language and culture. This community of Tatars belongs to the new diasporas and differentiates themselves from the Belarusian Tatars (local Tatars), whose ancestors settled on Belarusian lands back in the 14 th century. The author identifies important markers of ethnic identity for the Tatar of the diaspora, their characteristic ways of ethnic identification, the content of the concept of «ours», the significance of the native language and traditional culture in the issue of identification based on the principle of «our – other». The reasons for the existing differentiation between these two Tatar communities are considered and the factors that have a disintegrating effect on the issue of their interaction are analysed. It is concluded that when identifying according to the principle of «our – other», the Tatars of the diaspora consider their co-ethnics from the Volga-Ural and other regions, as well as the Bashkirs, who are close to them in language, culture and traditions, to be their own. Despite the length of their residence in Belarus, the Tatars of the diaspora differentiate themselves from local Tatars and do not include themselves in the category of «Belarusian Tatars». This work is based on the author’s field materials collected in 2021–2024 from representatives of two Tatar communities living in Belarus. The data obtained during the ethnosociological survey are being introduced into scientific circulation for the first time = Упершыню ў этналагічнай навуцы аб’ектам самастойнага даследавання з’яўляюцца татары Беларусі (татары дыяспары), якія перасяліліся сюды ў савецкі і постсавецкі перыяды. Яны з’яўляюцца выхадцамі з розных рэспублік былога СССР, пры гэтым іх аб’ядноўваюць агульныя этнонімы, мова і культура. Дадзеная супольнасць татар адносіцца да новых дыяспар, яе прадстаўнікі адрозніваюць сябе ад беларускіх татар (мясцовых татар), продкі якіх пасяліліся на беларускіх землях яшчэ ў XIV ст. Выяўляюцца важныя для татар дыяспары маркеры этнічнай ідэнтычнасці, характэрныя для іх спосабы этнічнай ідэнтыфікацыі, раскрываюцца змест паняцця «свае», значнасць роднай мовы і традыцыйнай культуры ў пытанні ідэнтыфікацыі па прынцыпе «свой – іншы» і г. д. Разглядаюцца прычыны дыферэнцыяцыі гэтых дзвюх супольнасцей татар і аналізуюцца фактары, якія дэзынтэгруюць іх. Ро біцца выснова аб тым, што пры ідэнтыфікацыі па прынцыпе «свой – іншы» сваімі татары дыяспары лічаць саэтнікаўз Волга-Уральскага і іншых рэгіёнаў, а таксама блізкіх ім па мове, культуры і традыцыям башкіраў. Дадзеная праца заснавана на палявых матэрыялах, сабраных аўтарам у 2021–2024 гг. у прадстаўнікоў дзвюх супольнасцей татар, якія жывуць у Беларусі. Атрыманыя ў ходзе этнасацыялагічнага апытання даныя ўпершыню ўводзяцца ў навуковы абарот. |
| URI документа: | https://elib.bsu.by/handle/123456789/345598 |
| ISSN: | 2520-6338 |
| Лицензия: | info:eu-repo/semantics/openAccess |
| Располагается в коллекциях: | 2026, №1 |
Все документы в Электронной библиотеке защищены авторским правом, все права сохранены.