Пожалуйста, используйте этот идентификатор, чтобы цитировать или ссылаться на этот документ:
https://elib.bsu.by/handle/123456789/341630Полная запись метаданных
| Поле DC | Значение | Язык |
|---|---|---|
| dc.contributor.author | Зуева, О. В. | - |
| dc.date.accessioned | 2026-02-16T10:07:49Z | - |
| dc.date.available | 2026-02-16T10:07:49Z | - |
| dc.date.issued | 2025 | - |
| dc.identifier.citation | Журнал Белорусского государственного университета. Филология = Journal of the Belarusian State University. Philology. – 2025. – № 3. – С. 65-75 | ru |
| dc.identifier.issn | 2521-6775 | - |
| dc.identifier.uri | https://elib.bsu.by/handle/123456789/341630 | - |
| dc.description.abstract | На основе описания структуры, семантики и функционирования устойчивых высказываний, вербализующих эпистолярный «мотив радости» в 46 старобелорусских (1440 –1575 гг.) и 50 старорусских (1413 –1680-е гг.) источниках, решаются вопросы о роли отдельных жанровых формул в текстовой организации писем и о наличии имплицитных элементов в индивидуальных формулярах писем. Устанавливаются три типа формул, которые реализуют «мотив радости» и фиксируются в обоих корпусах источников с середины XV в. Анализируются текстовые позиции этих формул. Обосновывается явление смысловых импликатур – фрагментов этикетного содержания, которые, входя в условный формуляр эпистолярного текста, отсутствуют в конкретном письме, но к которым отсылают употребленные в нем устойчивые высказывания. Аргументируется отнесение «формулы радости» в текстовой позиции после приветствия и (или) указания адресата (обоих коммуникантов) к смысловому блоку «Комментарии по поводу получения письма адресата». В отношении способов вербализации «мотива радости» выявляется высокая степень близости сопоставляемых эпистолярных традиций, сохраняющаяся в диахронии. | ru |
| dc.language.iso | ru | ru |
| dc.publisher | Минск : БГУ | ru |
| dc.rights | info:eu-repo/semantics/openAccess | ru |
| dc.subject | ЭБ БГУ::ОБЩЕСТВЕННЫЕ НАУКИ::Языкознание | ru |
| dc.subject | ЭБ БГУ::ОБЩЕСТВЕННЫЕ НАУКИ::Литература. Литературоведение. Устное народное творчество | ru |
| dc.title | «Мотив радости» в старобелорусских и старорусских письмах: эксплицитное и имплицитное в формуляре эпистолярных текстов | ru |
| dc.title.alternative | «Motive of joy» in Old Belarusian and Middle Russian letters: explicit and implicit in the form of epistolary texts / V. U. Zuyeva | ru |
| dc.type | article | ru |
| dc.rights.license | CC BY 4.0 | ru |
| dc.description.alternative | Based on the description of the structure, semantics and functioning of set expressions verbalising the epistolary «motive of joy» in 46 Old Belarusian (1440 –1575) and 50 Middle Russian (1413 –1680s) sources, the article addresses the role of individual genre formulas in the textual organisation of letters and of the presence of implied elements in individual letter forms. Three types of the formulas, which explicate the «motive of joy» and which are fixed in both corpora of sources since the middle 15 th century, have been revealed. The textual positions of the formulas are analysed. The phenomenon of semantic implicatures, i. e. the fragments of etiquette content to which the set expressions used in a particular letter refer, is substantiated. The rationale to attribute the «formula of joy» used in the text position after the greeting and (or) indication of the addressee (both communicants) to the semantic block «Comments on receiving the addressee’s letter» is proposed. In relation to the methods of verbalising the «motive of joy», a high degree of similarity of the compared epistolary traditions has been revealed. = На аснове апісання структуры, семантыкі і функцыянавання ўстойлівых выказванняў, якія вербалізуюць эпісталярны «матыў радасці» ў 46 старабеларускіх (1440 –1575 гг.) і 50 старарускіх (1413 –1680-я гг.) крыніцах, вырашаюцца пытанні пра ролю асобных жанравых формул у тэкставай арганізацыі лістоў і пра наяўнасць імпліцытных элементаў у індывідуальных фармулярах лістоў. Устанаўліваюцца тры тыпы формул, якія рэалізуюць «матыў радасці» і фіксуюцца ў абодвух корпусах крыніц з сярэдзіны XV ст. Аналізуюцца тэкставыя пазіцыі формул. Абгрунтоўваецца з’ява сэнсавых імплікатур – фрагментаў этыкетнага зместу, якія, уваходзячы ва ўмоўны фармуляр эпісталярнага тэксту, адсутнічаюць у канкрэтным лісце, але да якіх адсылаюць ужытыя ў ім устойлівыя выказванні. Аргументуецца аднясенне «формулы радасці» ў тэкставай пазіцыі пасля прывітання і (ці) указання адрасата (абодвух камунікантаў) да сэнсавага блока «Каментарыі наконт атрымання ліста адрасата». У дачыненні да спосабаў вербалізацыі «матыву радасці» выяўляецца высокая ступень блізкасці супастаўляемых эпісталярных традыцый, якая захоўваецца ў дыяхраніі. | ru |
| dc.identifier.orcid | 0000-0002-9686-6268 | ru |
| Располагается в коллекциях: | 2025, №3 | |
Все документы в Электронной библиотеке защищены авторским правом, все права сохранены.